Nawóz nawozowi nierówny – nawożenie roślin kwitnących

Dlaczego różne rośliny wymagają stosowania różnych nawozów?

Dokarmianie roślin ozdobnych jest jednym z podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych. Kwiaty w naszych domach nie wykażą całego potencjału, jeśli nie zapewnimy im odpowiedniej odżywki. Rośliny pochodzą z różnych kontynentów, w swoim środowisku naturalnym funkcjonują w odmiennych miejscach. Czasami wygląd samej rośliny podpowie nam, jakie ma ona wymagania glebowe oraz wodne. Tę zależność widać doskonale w przypadku sukulentów oraz storczyków. Nie tylko pochodzenie rośliny wpływa na zapotrzebowanie na składniki pokarmowe, ale również jej wielkość oraz dekoracyjność. Rośliny ozdobne z liści, na przykład takie jak: paprocie, bluszcze, draceny i jukki wymagają innych składników pokarmowych niż gatunki kwitnące.

Nawożenie roślin ozdobnych z kwiatów

Rośliny doniczkowe kwitnące, w okresie zawiązywania kwiatów wymagają dostarczania większych dawek potasu oraz fosforu, a mniej azotu. Fosfor jest niezbędnym składnikiem do tworzenia się zawiązków kwiatowych, jego niedobór objawia się słabym zakwitaniem oraz niewielkimi owocami. W diecie roślin ważna jest również miedź. Miedź wpływa na rozwój tkanek, w glebach torfowych pierwiastek tworzy niedostępne dla roślin kompleksy. Nawożenie miedzią wpływa na zawartość barwników roślinnych – w tym karotenu. Niedobór boru może prowadzić do zamierania stożków wzrostu oraz pędów kwiatowych. U roślin owocujących widoczne są skorkowacenia skórki. Rośliny kwitnące nawozi się w okresie wegetacji oraz w czasie kwitnienia. Mamy do wyboru nawozy długodziałające lub interwencyjne.

Czym nawozić?

Jedną z najprostszych metod zaopatrywania roślin w składniki pokarmowe jest zastosowanie pałeczek nawozowych, na przykład z firmy Target. Nawóz działa nawet do 100 dni. Aplikacja jest niezwykle prosta. Innym sposobem jest stosowanie granulek, które należy wymieszać z podłożem ogrodniczym. Możemy też stosować nawozy naturalne w postaci płynnej, na przykład Biohumus Max, preparat nie tylko dostarcza składników pokarmowych, ale też zwiększa aktywność biologiczną w podłożu.

Sposób cięcia śliwy i techniki prowadzenia korony

Uprawa śliwy w Polsce

Śliwa należy do drzew owocowych z rodziny różowatych, które są bardzo chętnie uprawiane w naszym kraju. Nie mają większych wymagań glebowych oraz klimatycznych i z powodzeniem udają się w każdym regionie. Właściwa pielęgnacja drzewa, ochrona przed szkodnikami i chorobami sprawi, że będziemy mogli cieszyć się owocami przez wiele lat.

Cięcie drzew owocowych

Cięcie jest bardzo ważnym zabiegiem fitosanitarnym, który wpływa na owocowanie drzew, na ich pokrój oraz odporność na choroby. Istotny jest nie tylko termin cięcia drzewa, ale również właściwa technika. Najlepszym czasem na zabiegi z użyciem sekatora, w przypadku krzewów i drzew owocujących jest zima. Podczas spoczynku roślin procesy fizjologiczne są zatrzymane, nie ma miejsca transpiracja, rośliny mają w sobie mniej wody. Warto dodać, że w atmosferze mniej jest zarodników grzybów oraz bakterii i wirusów, które mogą powodować choroby. Cięcie śliwy nie różni się znacznie od cięcia pozostałych drzew owocowych. Możemy wykonywać również zabiegi w okresie wegetacji, ale pamiętać trzeba, że intensywne przycinanie drzewa w lecie silnie hamuje jego wzrost oraz może się przyczynić do zrzucania zawiązków owocowych. Młode drzewka lepiej jest przycinać wczesną wiosną, starsze pozytywnie reagują na cięcie po zbiorze owoców. W okresie wegetacji mniejsza jest aktywność grzybów, które wywołują choroby kory.

Technika prowadzenia korony i cięcia

Przed posadzeniem śliwy musimy się zastanowić w jaki sposób będziemy prowadzić jej koronę. Dla gatunków z rodzaju Prunus najlepszym wyborem jest korona stożkowa. Ten typ korony wymaga wielu zabiegów w ciągu roku, dlatego stosowany jest głównie w sadach towarowych. Przewodnik drzewa powinien być silny, gałęzie boczne muszą być słabsze niż szczyt. Konary należy ciąć pozostawiając tak zwany „czop”. W ten sposób chronimy tkanki przewodzące drzewa przed przedostaniem się zgorzeli kory i drewna. Cięcie śliwy wykonujemy pod skosem, aby na ranie nie gromadziła się woda, która może być źródłem infekcji.